Vaassenaren op WK Ice Carving | 19 februari 2009


VAASSEN – Peter van der Meijs (59) en Sander Boom (30) nemen het in Alaska op tegen de wereldtop. Een uniek gegeven: daar waar de achtvoudig wereldkampioen Narogama uit Japan een dorp zo groot als Vaassen in ijs uitzaagde, is zo ongeveer hun enige ervaring het zagen van een blok ijs dat chef kok Thijs Dirks van De Speulbrink hun aanbood. Toch doen die Japanners,Chinezen, Amerikanen en Australiërs er goed aan om de Nederlandsde afvaardiging niet te onderschatten. Ze traden ook als volstrekt onbekenden op het NK aan en troefden daar alles en iedereen af.

Daar waar Sander de tekenaar van de twee is, draagt Peter de routine mee. Hij, de leraar bos- en natuurbeheer, mede-organisator van het internationale Carving evenement (hout) in 2007 in Vaassen, ontdekte bij Sander, eigenaar van Boom Timmerwerken, onvermoede talenten. Nota bene de zoon van zijn goede vrienden. “We vormen een prima team. Je moet aanvullende kwaliteiten bezitten, van elkaar op aan kunnen en er beide 100 procent voor gaan."
Maar hoe van hout naar ijs? “In Vaassen, tussen haakjes door het gezaghebbende Amerikaanse Forum uitgekozen tot het best georganiseerde carving toernooi van het jaar, leerden we Rolf Doderlijn De Wind kennen. Meervoudig Nederlands kampioen hout én ice carving. Die maakte ons de kop gek. Hij zal er misschien een beetje spijt van hebben, want we hebben hem als nationaal kampioen onttroond."

Sander: “Zagen van ijs is zo anders. Het is alsof je door peperkoek snijdt. Je ziet wel alles. In Alaska, bij min 40 graden, krijgen ze 60 uur om uit een blok ijs van 120 x 50 een creatie met twee pauwen te creëren. In de categorie Single Block. “Het is de 50e verjaardag van Alaska, dat zich als 49e bij Amerika aansloot. Welnu, ik ben in 1949 geboren dus dat moet goed gaan." Peter is de prater van de twee. De heren worden vergezeld door hun dames, die tijdens het toernooi vrijwilligerswerk verrichten. “We knopen er 14 dagen aan vast, want je stapt niet elke dag op de fiets naar dat land….." In hun creatie nemen ze het feest van Alaska, dat zich laat zien als een beer, mee. Pauwen met een beer op de achtergrond.
We krijgen een heel verhaal over ijs dat je kunt lijmen. Mannen met het sportieve hart op de goede plek. In april doen ze in Berlijn met de beste ijscarvers mee aan een liefdadigheidsevenement, waarvan de baten bestemd zijn voor misdeelde kinderen. De creaties daar worden bij opbod verkocht. Grappig is het dat de mannen twee verschillende sponsors hebben. “Dat was wel even knokken. Het is uiteindelijk goed gekomen tussen de topmerken motorzagen." De dames die in Nederland achter hen tweede werden op het NK bezitten een grote koelcel. “Wij hebben ze aangeboden om hen houtcarven te leren als wij de cel mogen benutten. We kunnen niet van Thijs verlangen dat hij iedere dag van die blokken ijs tevoorschijn tovert". Ze zijn nuchter die twee, maar trots als hun pauwen zouden ze best mogen zijn.
door: Dick van der Veen